wijntijd

Het laatste wijnnieuws op 1 plek

Zes wijnen bij Fourme d’Ambert

Zes wijnen bij blauwschimmelkaas

Fourme d’Ambert blijkt een toegankelijke blauwschimmelkaas die met uiteenlopende wijnen goed kan werken, al hangt het beste resultaat sterk af van stijl, fruit, zuren en balans.

onderwerpen: Fourme d’Ambert, kaas en wijn, blauwschimmelkaas, Barbera d’Asti, Gewurztraminer, Bairrada, Soave Classico

Een ronde kaasschijf op een houten plank met een uitgesneden plak, omringd door een augurk, kleine uien en een pecannoot. Een mes rust op de plank. Een glas rode wijn en een wit bord met broodstengels staan op de achtergrond.

Zes wijnen bij blauwschimmelkaas

Fourme d’Ambert blijkt een toegankelijke blauwschimmelkaas die met uiteenlopende wijnen goed kan werken, al hangt het beste resultaat sterk af van stijl, fruit, zuren en balans.
Fourme d’Ambert, kaas en wijn, blauwschimmelkaas, Barbera d’Asti, Gewurztraminer, Bairrada, Soave Classico

Fourme d’Ambert, een blauwschimmelkaas van gepasteuriseerde koemelk uit de Auvergne, heeft een lichtgele pâte met blauwgrijze marmering van Penicillium roqueforti. De kaas ruikt naar zoete stal en vers hooi en combineert romigheid met een zilte, zachte en vrij milde schimmelsmaak. Daardoor is hij breed inzetbaar aan tafel en minder uitgesproken dan veel andere blauwschimmelkazen.

In de Perswijn-rubriek “Eén kaas, zes wijnen” proefden vinoloog en kaasspecialist Wendy Otting en eindredacteur Anda Schippers zes wijnen bij deze kaas. Vooral soepele, fruitige stijlen kwamen goed uit de verf. De Barbera d’Asti van Tenuta La Meridiana gaf samen met de kaas een romig maar fris geheel, waarbij het fruit van de wijn extra naar voren kwam en de zuren mooi overeind bleven. Ook de Portugese Baga-Touriga Nacional van Luis Pato werkte goed: de kaas verzachtte de stroeve tannine en haalde de kruidigheid weg van het houterige randje, zonder zelf haar karakter te verliezen.

De Gewurztraminer van Domaine Paul Blanck vormde een klassieke, harmonieuze combinatie. Het lichte zoetje en het rijpe fruit werden door het ziltige van de kaas opgetild, ondanks wat nadrukkelijke alcohol. Minder geslaagd was de Fleurie van Domaine de la Presle: daar werden scherpte, branderigheid en zout juist benadrukt. De zoete Auslese van Kracher smaakte op zichzelf aantrekkelijk en fris, maar overheerste de kaas te veel. De jonge Soave Classico van Inama bleek de lastigste match; samen ontstonden bitters en zelfs acetonachtige tonen.

Conclusie

Fourme d’Ambert is geen moeilijke kaas, maar vraagt wel om een wijn die hem niet overstemt. Bij rood werkt een soepele, fruitige wijn met frisse zuren en bescheiden tannine het best. Bij wit lijkt een fruitige stijl, eventueel met een licht zoetje, de veiligste keuze. Te uitgesproken wijnen laten van de kaas vooral nog een romige achtergrond over.

Bron

Titel: Eén kaas, zes wijnen – Fourme d’Ambert

Taal: Nederlands.

Gepubliceerd op 28-10-2026 om 14:42

Lees het originele artikel hier…

Waarom is dit interessant?

  • Geeft concreet inzicht in hoe één kaas verschillend reageert op rode, witte en zoete wijnstijlen.
  • Laat zien dat balans belangrijker is dan alleen de klassieke regel “blauwschimmel met zoet”.
  • Biedt direct toepasbare tips voor horeca, proeverijen en wijn-spijsadvies thuis.
  • Maakt duidelijk welke rol zuren, tannine, alcohol en restzoet spelen in kaas-wijncombinaties.
  • Onderstreept dat mildere blauwschimmelkazen meer speelruimte geven dan uitgesproken, zoutere types.